Off e Word!

Isch soin jo en bekennende Riedochs un isch soin stolz droff im Ried geborn zu soi. Woann mer misch freegd, wo isch am liebste soin, sach isch: uff em Kiehkopp orrer vun Erwelle un Leehem aus Rischdung Knoblochsau. In dere Landschafd gehd mer es Herz off.
Besoners awwer lieb isch die Gejend ums Goller Brinnsche, weil isch do droh so liewevolle Erinnerunge hab.
Es is e schee Gefiehl, im Ried dehoam zu soi un so zu schwätze, wie mer de Schnawwel gewochse is.
Frieher in de Schul wolldese mer hochdeitsch beibringe, moi Eldern iwwerischens aach.
Beinoh wehern des gelunge, wann se ned sellmoals im Junge Theader in Göddinge, wo isch studierd hann, oan gebrauchd hädde, der wo so redd, wie emm de Schnawwel gewoachse is.
De Leid hoads gefalle un mer aach.
Un jedzd als Rendner kann isch sowieso schwätze, wie mers bassd.
Redd, ihr liewe Leid, unser Muddersproach, damid se ned in Vergesseheid geräd.

Isch mach jedzd weirer, adschee